Για τον κόσμο του, ο Θρύλος είναι, έτσι κι αλλιώς, πρωταθλητής, γι' αυτό και στο κατάμεστο Καραϊσκάκη, υπήρχε πανηγυρική ατμόσφαιρα, γι' αυτό το πέταλο της Θύρας 7, παρέμεινε στην θέση του και τραγουδούσε για κάνα μισάωρο, μετά την λήξη του αγώνα με τον Ηρακλή.

            Όλοι οι υπόλοιποι, όμως, που περίμεναν τη Δευτέρα και την απόφαση του Cas, για να…καταπιούν, ότι ο ΟΣΦΠ είναι πρωταθλητής για 11^η φορά (!) τα τελευταία 12 χρόνια, «ηρέμησαν»; Αν δεν ηρέμησαν, ας πάρουν βαθιές ανάσες κι αφού καταπιούν το γεγονός, ας το χωνέψουν, κιόλας, μιας και η τελευταία τους ελπίδα, πάει, «πέθανε», κι αυτή…

            Αφού, λοιπόν, ο Ολυμπιακός δικαιώθηκε στο νομικό κομμάτι (κάτι λογικό κι άρα αναμενόμενο) τώρα θ' αρχίσει, από συγκεκριμένους κύκλους, η…ηθικολογία και οι ψευδεπίγραφες ταμπέλες για «ηθικό πρωταθλητή» κ.τ.λ., προκειμένου ν' απαξιωθεί ο τίτλος του ΟΣΦΠ και να παραμυθιαστούν οι οπαδοί των «ηθικών»πρωταθλητών…

            Ο,τι κι αν γράψουν, όμως, ο,τι, κι αν πουν, όσο κι αν προσπαθήσουν να απαξιώσουν, ή να μειώσουν, ΔΕΝ μπορούν ν΄ αλλάξουν αυτό που έγραψε ιστορία… Και η ιστορία έγραψε ότι ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ για την περίοδο 2007-2008 είναι ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ ΣΥΝΔΕΣΜΟΣ ΦΙΛΑΘΛΩΝ ΠΕΙΡΑΙΩΣ είτε τους αρέσει, είτε όχι, κι όσο κι αν τους πονάει…

            Αυτό που πιστεύουμε, λοιπόν, ότι έχει ιδιαίτερη και ιδιάζουσα σημασία για την ερυθρόλευκη οικογένεια είναι ότι ο κόσμος του Ολυμπιακού, ΔΕΝ παραμυθιάστηκε απ' όλη αυτή την «ηθικοπλαστική προπαγάνδα». Ο κόσμος του Θρύλου, αντιθέτως, συσπειρώθηκε στις δύσκολες και κρίσιμες στιγμές κι αποτέλεσε τον μπροστάρη-ηγέτη για την κατάκτηση του 36^ου πρωταθλήματος.

            Χωρίς κανένα σημάδι κορεσμού, χωρίς εμμονές ή εμπάθειες για πρόσωπα και καταστάσεις ο κόσμος του Θρύλου, έκανε αυτό που αισθανόταν, αυτό που έλεγε η ΟΛΥΜΠΙΑΚΗ ΚΑΡΔΙΑ του και η γαύρικη ψυχοσύνθεσή του… ΣΤΗΡΙΞΕ την ομάδα, δηλαδή, κι έκανε την διαφορά που (κατά την γνώμη μας τουλάχιστον) έφερε άλλη μια κούπα στο μεγάλο λιμάνι…

            Αν δεν μας πήγαιναν τόσο κόντρα, οι αντίπαλοι μας (και κυρίως τα ΜΜΕ που πρόσκυνται σ' αυτούς, αλλά και τα δήθεν ανεξάρτητα ΜΜΕ), τότε μπορεί το πρωτάθλημα να είχε άλλη κατάληξη… Μόνο αν μας «έπιαναν στον ύπνο», θα μπορούσαν να είχαν πετύχει, κάτι, δηλαδή, αφού εμείς οι γαύροι, είμαστε περίεργοι «ράτσα» που λειτουργεί ενωτικά, όταν την τσιτώνουν ή τα βάζουν όλοι μαζί, με την λατρεμένη της ομάδα.

            Αφού δεν το έχουν συνειδητοποιήσει, τόσα χρόνια κακό δικό τους… Ας συνεχίσουν να μας αμφισβητούν και να πετάνε λάσπη και θα περάσουν κι άλλα χρόνια χωρίς να γευτούν την χαρά ενός πρωταθλήματος, δικό τους πρόβλημα.

            Εμείς, αυτό που μπορούμε να να παραδεχτούμε είναι ότι φταίει κι ο ΟΣΦΠ που μιλάνε κι έχουν να λένε. Πρώτον, γιατί ο Θρύλος κάτι παιχνίδια σαν κι αυτό με την Καλαμαριά, έπρεπε (και πρέπει) να τα καθαρίζει με συνοπτικές διαδικασίες και δεύτερον, γιατί ο Ολυμπιακός ανέστησε την αεκ, μετά τον (περίεργο) αγώνα του ΟΑΚΑ, δίνοντας τους δικαίωμα να ονειρεύονται και να ομιλούν…

            Για θυμηθείτε πια ήταν η κατάσταση στην… «λιμνούλα», πριν το παιχνίδι με τον Θρύλο… Οι αεκτζίδικες φυλλάδες ζητούσαν από τον Ντέμη να φύγει(!), ο προπονητής είχε απολυθεί κακήν κακώς και οι αεκτζήδες αποδοκίμαζαν τον Ριβάλντο (πρώτα) και μετά όλη την ομάδα, ενώ μόνοι τους δήλωναν ότι τελείωσε γι' αυτούς η υπόθεση τίτλος… Κι ήρθε το μεταξύ μας παιχνίδι και η γκέλα του βάζελου, κι ύστερα θυμήθηκαν ότι πάνε για κούπα κι ότι είναι «ηθικοί πρωταθλητές»…!

            Αυτή είναι η πραγματικότητα, για όσους θέλουν να την θυμούνται, βεβαίως-βεβαίως… Όπως είναι αλήθεια ότι σε μια χρονιά, όπου ο Θρύλος ήταν αφιερωμένος στην Ευρώπη, σε μια αγωνιστική περίοδο, όπου ο ΟΣΦΠ αντιμετώπισε πάμπολλα και ποικίλα προβλήματα και δεν έπαιξε καθόλου καλό ποδόσφαιρο, σε ακόμα μια αγωνιστική περίοδο, όπου η διαιτησία πήγαινε (για την αεκ τι να πρωτοθυμηθούμε; Μόνο τα τελευταία ματς με Ατρόμητο, Εργοτέλη, Καλαμαριά, Λάρισα, αρκούν πιστεύουμε) «πρίμα» τους άλλους δύο, εκείνοι ΔΕΝ  κατάφεραν να πάρουν πρωτάθλημα…

            Αν, τώρα, οι άνθρωποι είναι «τσακωμένοι με την αλήθεια», αν δεν μπορούν να δεχτούν την ανικανότητα των ομάδων αλλά και των διοικήσεων τους, εάν, δηλαδή, είναι φυγόπονοι και γουστάρουν να τα ρίχνουν όλα αλλού, εμείς δεν μπορούμε να κάνουμε κάτι γι' αυτό, εκτός από το να τους ευχηθούμε «περαστικά», «καλά μυαλά» και υπομονή… Υπομονή, γιατί, εάν ο Πρόεδρος του ΟΣΦΠ φτιάξει, επιτέλους, μια ομάδα που ν' αντικατοπτρίζει στις υψηλές προσδοκίες και τα μεγάλα όνειρα του κόσμου της ομάδας, τα… «άκουπα χρόνια» τους, θ' αυξάνονται, συνεχώς…

            Ο Ολυμπιακός, βλέπετε, είναι πολύ μεγάλη ομάδα… Τόσο μεγάλη, που αναγκάζει μεγάλους παίκτες να φαντάζουν ΜΙΚΡΟΙ, μπροστά στο μεγαλείο του… Γιατί, ο Ριβάλντο, απέδειξε, με τα προχθεσινά καραγκιοζιλίκια του, ότι μπορεί σαν παίκτης να είναι μεγάλος, αλλά σαν άνθρωπος είναι μικρός, πολύ μικρός… Και μ' αυτά που είπε κι έκανε μίκρυνε και την αεκ, ασχέτως αν εκεί κοιμούνται τον ύπνο του δικαίου (εκτός του ότι παραμυθιάζονται…).

            Κάποιοι, έλεγαν ότι τα δάκρυα του Ριβάλντο, το περασμένο καλοκαίρι, που έφυγε από τον ΟΣΦΠ, ήταν «κροκοδείλια…». Τελικά, μάλλον στ' αλήθεια έκλαψε ο Βραζιλιάνος, αφού η στεναχώρια και η πίκρα του, που έφυγε από τον Ολυμπιακό, φάνηκαν περίτρανα στο προχθεσινό του παραλήρημα… Μετρήστε πόσες φορές είπε την λέξη «Olympiakos» και πόσες αναφέρθηκε στον Θρύλο (για κόσμο, πρόεδρο κ.τ.λ.) και τότε θα καταλάβετε τι θέλουμε να πούμε…