Η ένωση ΟΛΩΝ των «Ολυμπιακών δυνάμεων», απέδωσε καρπούς και στην Ξάνθη, κι έτσι ο Θρύλος βρίσκεται αγκαλιά με το 11^ο πρωτάθλημα του, τα τελευταία 12 χρόνια… Τόσο η ομάδα, όσο και ο κόσμος, παρουσιάστηκαν αντάξιοι των προσδοκιών και των συνθηκών, ενός τόσο σημαντικού παιχνιδιού, με αποτέλεσμα τα πράγματα να εξελιχθούν με τον καλύτερο δυνατό τρόπο, για εμάς, και να τελειώσουν σχετικά σύντομα…

            Όταν το πάθος του κόσμου, μεταφέρεται και στην ομάδα κι όταν η συγκέντρωση της ομάδας «αναγκάζει» τον κόσμο να συμμετέχει ακόμα πιο ενεργά και ουσιαστικά στον αγώνα, τότε τα πράγματα γίνονται απλούστερα κι αυτό είναι ένα συμπέρασμα (όχι καινούργιο, φυσικά) το οποίο πρέπει να κρατηθεί, αλλά και να ληφθεί, σοβαρότατα, υπόψιν, πιστεύουμε, αφού τότε ο Θρύλος αποδίδει καλύτερα κι εμείς γυρνάμε χαρούμενοι στα σπίτια μας…

            Μπορεί, να είμαστε χαρούμενοι, ΔΕΝ είμαστε, όμως τόσο ενθουσιασμένοι, ώστε να πετάμε στα σύννεφα και να έχουμε ξεχάσει πως φτάσαμε έως εδώ και τι συνέβη, κατά την διάρκεια της χρονιάς… Γι' αυτό, ακριβώς, ξεκαθαρίζουμε ότι ΔΕΝ υπάρχει ΦΙΕΣΤΑ στο Κυριακάτικο ματς με τον Ηρακλή…

            Δεν θέλουμε «πανηγυρτζίδικο» κλίμα, στο συγκεκριμένο παιχνίδι… Αντιθέτως, πιστεύουμε πως το ματς πρέπει να αντιμετωπιστεί από ΟΛΟΥΣ με την πρέπουσα σοβαρότητα. Ο Ηρακλής είναι μια ομάδα που ανεβαίνει, συνεχώς, και η οποία διαθέτει πολλούς (και ταλαντούχους) ξένους παίχτες, οι οποίοι ματς σαν της Κυριακής, τα βλέπουν σαν ευκαιρία να διακριθούν, ώστε να κάνουν καμιά καλή μεταγραφή… Αφήστε που ποτέ ΔΕΝ μπορεί να είσαι, ποτέ, σίγουρος, για τις «κινήσεις», που μπορεί να κάνουν οι άλλοι ενδιαφερόμενοι, για το αποτέλεσμα του συγκεκριμένου αγώνα.

            Το γήπεδο, θα είναι κατάμεστο, κανείς ΔΕΝ αμφιβάλλει γι' αυτό… Το κλίμα, όμως, που θα επικρατήσει στο γήπεδο, μπορεί να γίνει καθαρά πανηγυρικό, αφού «καθαρίσουμε» το παιχνίδι και μόνο τότε… Μέχρι να συμβεί αυτό, προσήλωση στον στόχο (νίκη-τίτλος) και ενίσχυση στην ομάδα…

            Εμείς, σαν Θύρα 7, ξέρουμε ότι την Τετάρτη, παίζουμε στο Καραϊσκάκη, με τον Θρασύβουλο, για την πρόκρισή μας στον τελικό του Κυπέλου και την Κυριακή παίρνουμε το πρωτάθλημα, κερδίζοντας τον Ηρακλή… Τελειώνουμε, λοιπόν, μ' αυτά τα δύο παιχνίδια και μετά περιμένουμε τον τελικό του Κυπέλου, για να κάνουμε το ΝΤΑΜΠΛ!

            Μετά, υπάρχει όλος ο χρόνος, τόσο για να πανηγυρίσουμε, όπως μόνο εμείς ξέρουμε, όσο και για να κάνουμε «ταμείο», για να δούμε τα υπέρ και τα κατά, για τα θετικά και τα αρνητικά, της χρονιάς που πέρασε… Η αυτοκριτική και η αυτογνωσία είναι πολύ σημαντικά, πράγματα, βλέπετε…

            Είναι τόσο σημαντικά, που αν ΔΕΝ τα κάνεις ή ΔΕΝ τα «έχεις», εκτίθεσαι. Κι ασφαλώς αναφερόμαστε σε κάποιους που έπρεπε να βρίσκονται στην Δ' εθνική και τώρα, μιλάνε για «πρωτάθλημα στα χαρτιά» κ.τ.λ.

            Από την Κυριακή το βράδυ, ασχολούνται τόσο πολύ με το CAS, που το έχει μάθει και η κουτσή Μαρία, λες κι αν αλλάξει, που λέει ο λόγος, η απόφαση (κι εφόσον το «το άρθρο 44», κερδίσει τον Αστέρα, που «καίγεται») το πρωτάθλημα, αυτοί που θα το έχουν πάρει, ΔΕΝ θα το έχουν πάρει στα χαρτιά…

            Από την στιγμή, που μετά την πρώτη απόφαση, αφαιρέθηκαν βαθμοί, στην Καλαμαριά και προστέθηκαν στον ΟΣΦΠ, τα παιχνίδια που έγιναν από 'κει και μετά ΔΕΝ ήταν διαφορετικά; Δηλαδή, η Καλαμαριά θα έπαιζε το ίδιο κόντρα στην αεκ, αν είχε συν ένα πόντο και διεκδικούσε ακόμα την παραμονή της; Ή ακόμα κι ο ΟΣΦΠ θα έπαιζε με τον ίδιο τρόπο και την ίδια διάθεση, αν πριν το ντέρμπι του ΟΑΚΑ, η διαφορά ήταν στο +2 και όχι στο +5, με δεδομένο ότι ο Θρύλος, παραδοσιακά, αγωνίζεται καλύτερα όταν βρίσκεται με την πλάτη στον τοίχο; Ρητορικά ερωτήματα, είναι αυτά, τα οποία, όμως, αποδεικνύουν ότι αυτό το παραμύθι με τα «χαρτιά» κ.τ.λ. είναι, εντελώς, σχετικό…

            Τελειώνει, δηλαδή, το πρωτάθλημα και μια ομάδα τερματίζει πρώτη, με τις όποιες συνθήκες επικράτησαν…Αν, λοιπόν, βάσει απόφασης το πρωτάθλημα πάει αλλού αυτό ΔΕΝ είναι πρωτάθλημα στα χαρτιά; Τι σόι πρωτάθλημα είναι, αλήθεια; Όχι τίποτα, άλλο, να ξέρουμε και τι λέμε…

            Και ΔΕΝ καταπιανόμαστε, καθόλου με την προχθεσινή ξεφτίλα της Τούμπας, με τα…όργια που έγιναν εκεί πάνω, μιας και γελάει όλη η Ελλάδα, που τους πήρε χαμπάρι…

            Οι παοκτζήδες, όμως, γιατί άρχισαν ν' αντιδρούν, μόλις προηγήθηκε ο Θρύλος, ενώ μέχρι τότε, παρακολουθούσαν, «στωικά», την ομάδα τους να ξεφτιλίζεται; Μήπως, γιατί τότε, συνειδητοποίησαν, ότι το «άνοιγμα των ποδιών», ΔΕΝ έπιασε τόπο; Ρε τι γίνεται… Και μετά φταίμε, εμείς, που λέμε ότι υπάρχουν ολυμπιακοί και αντιολυμπιακοί…