Φίλαθλος 7/3/2008

Το… «ΕΥΡΩΠΑΪΚΟ ΤΑΞΙΔΙ», του Θρύλου μας, τελείωσε, σύγγαυροι… Κι αν, τελικά, σημασία ΔΕΝ έχει ο προορισμός αλλά το…ταξίδι, αυτό καθαυτό, θεωρούμε ότι το φετινό μας ταξίδι, «στας Ευρώπας», ήταν αρκετά όμορφο και σίγουρα το ωραιότερο των τελευταίων ετών, αν αναλογιστούμε ότι οι καλές στιγμές, οι στιγμές χαράς και περηφάνιας ήταν περισσότερες από τις κακές στιγμές ή τις στιγμές στεναχώριας…

            Τα θετικά τις φετινής ευρωπαϊκής μας περιπέτειας, πιστεύουμε ότι είναι περισσότερα από τα αρνητικά, καθώς και τα οφέλη που αποκομίσαμε σαν σύλλογος… Κρατάμε τα θετικά, λοιπόν (τα «διπλά», τις σοβαρές και αξιοπρεπείς εμφανίσεις και την αλλαγή νοοτροπίας όσον αφορά το Champions League) και δουλεύουμε ώστε να βελτιώσουμε ή να εξαλείψουμε τα αρνητικά (ελλιπές ρόστερ για τις ευρωπαϊκές ανάγκες), ενώ χρησιμοποιούμε τα οφέλη (οικονομικά, αγωνιστικά, ψυχολογικά) για να βελτιωθούμε και όχι για να κρύβουμε ή να καλύπτουμε ελλείψεις, προβλήματα και παραλείψεις…

            Σε καμία περίπτωση, φυσικά, ΔΕΝ θα κρύψουμε πως η τελευταία γεύση που μας άφησε ο Θρύλος, όσον αφορά το Champions League, είναι ΓΛΥΚΟΠΙΚΡΗ… Πικρή γεύση, για την ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ εικόνα του α' ημιχρόνου και μέχρι το '60, όπου ο Θρύλος παρουσίασε «κουσούρια» του πρόσφατου παρελθόντος, με το ΠΑΘΟΣ, την ΠΙΣΤΗ και την ΘΕΛΗΣΗ να δίνουν τη θέση τους στην αδικαιολόγητη ΦΟΒΙΑ, τον πανικό και την έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης… Πάλι καλά, που οι (καθυστερημένες) αλλαγές των Λεονάρντο, Μπελούτσι έσωσαν τα προσχήματα και δεν χάλασαν τελείως την καλή μέχρι το ματς του Λονδίνου, ευρωπαϊκή εικόνα της ομάδας…

            ΔΕΝ υπάρχει αμφιβολία, πως έχουμε σοβαρότατα (και δικαιολογημένα, πιστεύουμε) παράπονα, τόσο από τους παίκτες όσο και από τον προπονητή της ομάδας μας κι αυτό, κυρίως, γιατί ΔΕΝ μπορούμε ούτε να δικαιολογήσουμε, ούτε να κατανοήσουμε τον ΦΟΒΟ που υπήρχε στην ομάδα… Σ' ένα ματς, όπου οι παίκτες και ο προπονητής έπρεπε να το ΧΑΡΟΥΝ, να τα δώσουν όλα και «ότι βρέξει ας κατεβάσει», σ' ένα ματς με ΟΛΕΣ τις ισοπαλίες υπέρ σου, σ' ένα ματς που ουσιαστικά ΔΕΝ είχαμε τίποτα να χάσουμε, κυριάρχησε ο ΦΟΒΟΣ, τελικά, και ΑΝΕΞΗΓΗΤΑ…

            Και οι πιο άσχετοι γνώριζαν για την πίεση των πρώτων λεπτών, με τον καθ' ύλην αρμόδιο, τον προπονητή, να το τονίζει συνεχώς… Αυτό, αν μη τι άλλο, έπρεπε να συνεπάγεται ότι η ομάδα όφειλε να είναι προετοιμασμένη, αλλά μόνο αυτό ΔΕΝ συνέβη, δυστυχώς… Ίσως, η κρισιμότητα του συγκεκριμένου αγώνα, συνδυασμένη με την «γκέλα» του Σαββάτου, με τον Αστέρα, την περιρέουσα ατμόσφαιρα, και την διαφαινόμενη δύσκολη συνέχεια για το πρωτάθλημα, να «ξύπνησαν» φαντάσματα, άγχη και φοβίες στο μυαλό του προπονητή μας, τα οποία επηρέασαν το γενικότερο κλίμα της ομάδας. Ίσως, λέμε, ίσως…

            Κι αν γι' αυτό δεν είμαστε βέβαιοι, είμαστε βέβαιοι πως αν στο παιχνίδι αυτό, αγωνίζοταν κανονικά οι Λούα-Λούα και Γκαλέτι (ή έστω ένας από τους δύο), ο αγώνας και η εξελιξή του, θα ήταν πολύ και εντελώς διαφορετικά… Εμείς, βλέπετε, δεν έχουμε εναλλακτικές λύσεις τον Εσσιέν(!), τον Σον Ράιτ Φίλλιπς(!!) κ.τ.λ., οπότε…

            Βάσει εξέλιξης και εικόνας του ματς, λοιπόν, θεωρούμε πως οι Λεονάρντο, Μπελούτσι (ή ένας εκ των δύο) θα μπορούσαν να έχουν ξεκινήσει ΒΑΣΙΚΟΙ, καθώς και εφόσον ΔΕΝ συνέβη αυτό, η είσοδος τους θ έπρεπε να είχε πραγματοποιηθεί πολύ νωρίτερα, από το «2-0» ή έστω από το ημίχρονο…

            Το «γαμώτο» της υπόθεσης, δηλαδή, είναι ότι ΔΕΝ διεκδικήσαμε τις όποιες ελπίδες μας αναλογούσαν, με όλες μας τις δυνάμεις-δυνατότητες και ότι ΔΕΝ χαρήκαμε τον αγώνα, όπως συνέβη με τα προηγούμενα εφτά ευρωπαϊκά μας παιχνίδια αλλά και ότι αυτό ΔΕΝ οφείλεται αποκλειστικά στην σπουδαία ομάδα της Τσέλσι και στους παικταράδες που εκείνη διαθέτει, αλλά και σε δικά μας ΛΑΘΗ (λάθος νοοτροπία, ψυχολογία και αντιμετώπιση του συγκεκριμένου αγώνα), όπως φυσικά και στην ΑΤΥΧΙΑ μας (τραυματισμοί Λούα-Λούα, Γκαλέτι).

            Ο κόσμος του ΟΣΦΠ, εδώ και καιρό, «έκλεινε τα μάτια» μπροστά σε κάποια πασιφανή πράγματα, (επιλογή αγώνων από παίκτες), ενώ κατάπινε κάποια άλλα (κακό θέαμα, αντιδημιουργικό ποδόσφαιρο), γιατί περίμενε αυτό το ματς, όπου όλοι θα τα έδινα ΟΛΑ, σύμφωνα με τις δηλώσεις τους, κιόλας… ΔΕΝ είναι παράλογο, λοιπόν, να αισθάνεται ο κόσμος, λιγάκι προδομένος ή ότι κάποιοι κοροϊδεύουν, αφού ΔΕΝ κάνουν τα λόγια τους πράξεις, παρά μόνο δικαιολογίες χρησιμοποιούν…

            Κι αναφερόμαστε σ' έναν κόσμο, ο οποίος έκανε ΞΑΝΑ ολόκληρη την ποδοσφαιρική Ευρώπη, να τον αναγνωρίζει, να τον θαυμάζει και να ΠΑΡΑΜΙΛΑΕΙ γι' αυτόν. Με την παρουσία του, το ΠΑΘΟΣ, την τρέλα του και το ασταμάτητο τραγούδι του επί 90' (ακόμα και όταν το σκορ ήταν 3-0!), ο κόσμος του Θρύλου, έκανε την Ευρώπη να ΥΠΟΚΛΙΘΕΙ στο μεγαλείο του, και ΟΛΟΥΣ τους γαύρους ν' ανατριχιάζουν, να συγκινούνται και να αισθάνονται ΠΕΡΗΦΑΝΟΙ!

            Αν, λοιπόν, ο ΟΣΦΠ, έφτασε στις 16 καλύτερες ομάδες της Ευρώπης, ο ΚΟΣΜΟΣ του είναι ΠΡΩΤΑΘΛΗΤΗΣ ΕΥΡΩΠΗΣ! Το έχουμε πει, θα το ξαναπούμε και θα το λέμε σε κάθε ευκαιρία… Όταν οι ευρωπαίοι αντίπαλοι μας, φτάσουν στο σημείο να μιλούν για την ομάδα μας, με τον ίδιο θαυμασμό και σεβασμό, με τον οποίο μιλούν για τον κόσμο του Θρύλου μας, τότε και ο Ολυμπιακός, θα έχει καταφέρει κάτι πραγματικά σπουδαίο στα ευρωπαϊκά σαλόνια… Και όποιος κατάλαβε, κατάλαβε…

            Καλά ΟΛΑ αυτά, αλλά το θέμα, τώρα, είναι τι γίνεται από 'δω και στο εξής, αφού έχουμε κι ένα ΝΤΑΜΠΛ, να πάρουμε, αφού ΔΕΝ υπάρχει, για εμάς τουλάχιστον, αμφιβολία, πως αυτό μπορούμε να το καταφέρουμε… Έντεκα αγώνες (7 για πρωτάθλημα, 4 για Κύπελλο) έχουν απομείνει… Τους κερδίζουμε, ΟΛΟΥΣ, εκμεταλλευόμαστε κάποια γκέλα των ακατονόμαστων (ΔΕΝ γίνεται να μην στραβοπατήσουν, μ' αυτά τα χάλια), και οι ΚΟΥΠΕΣ «πιάνουν» και πάλι ΛΙΜΑΝΙ…

            Εμείς, ως Θύρα 7, δείχνουμε εμπράκτως την πίστη μας, για το πρωτάθλημα, διοργανώνοντας ΕΚΔΡΟΜΗ στην Βέροια, για τον Κυριακάτικο αγώνα με την ομώνυμη ομάδα… Από το «χλιδάτο» Λονδίνο, θα πάμε στην…Βέροια, γιατί εμείς ΔΕΝ ενδιαφερόμαστε για αντιπάλους και γήπεδα, παρά ΜΟΝΟ για τον ΔΑΦΝΟΣΤΕΦΑΝΩΜΕΝΟ ΕΦΗΒΟ, την ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΗ την ΡΙΓΩΤΗ και την σημαία του ΘΡΥΛΟΥ μας, την οποία κρατάμε ψηλά στα σαλόνια, αλλά και στα…αλώνια! Για εμάς, βλέπετε, ισχύει το «…κι αν δεν γίνει αυτό, στα…φρύδια μας τα δυο, πάντα άρρωστοι με τον Ολυμπιακό»!