Φίλαθλος 15/2/2008

          Μπορεί, άπαντες να ασχολούνται με το μεγάλο παιχνίδι της Τρίτης, απέναντι στην Τσέλσι, να γίνεται πραγματικά χαμός για τα εισιτήρια του ματς και οι αναλύσεις να δίνουν και να παίρνουν, στα ραδιόφωνα και τις εφημερίδες… Από την μία αυτό δεν είναι παράλογο, από την άλλη, όμως, μιλάμε για την Τρίτη, ενώ μπροστά μας έχουμε το Σαββατοκύριακο, με τον ΟΣΦΠ να δίνει σημαντικότατους αγώνες σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ…

            Γιατί, λοιπόν, να σκεφτόμαστε, αποκλειστικά, την Τρίτη και να μην σκεφτόμαστε, ότι ο Θρύλος παίζει με τον Εργοτέλη στο Καραϊσκάκη, όπου η νίκη είναι απαραίτητη για βαθμολογικούς (κυρίως) αλλά και για ψυχολογικούς λόγους (ενόψει Τσέλσι, κιόλας), αλλά και ότι την Κυριακή το βράδυ, έρχεται η βαζέλα στο ΣΕΦ, για ένα παιχνίδι που είναι ιδιαίτερο, από μόνο του, έτσι κι αλλιώς και το οποίο, παράλληλα, θα παίξει σημαντικό ρόλο για την συνέχεια, ειδικά ενόψει play-off.

            Μωρέ, ας κερδίσουμε τον Εργοτέλη, χωρίς απώλειες από τραυματισμούς και χωρίς να καταπονηθεί η ομάδα από κούραση ή από ένα σκληρό ματς, γενικότερα, και μετά ας σκεφτούμε την Τσέλσι, τους παιχταράδες που αυτή διαθέτει, πως εκείνοι θ' αντιμετωπιστούν αλλά και πως θα παρουσιαστεί ο Θρύλος στον συγκεκριμένο σπουδαιότατο και ιστορικό, ταυτόχρονα, αγώνα…

            Ρε, ας νικήσουμε την βαζέλα στο ΣΕΦ, να πάρουμε τα πάνω μας ψυχολογικά (το έχει ανάγκη το τμήμα μπάσκετ αλλά και ο κόσμος) και μετά αν ο βάζελος την «πατήσει» στο Αλεξάνδρειο έχει καλώς. Αν όχι, ΔΕΝ μπορούμε να κάνουμε κάτι γι' αυτό, εκτός από το να συνεχίσουμε να είμαστε δίπλα στην ομάδα…

            Εμείς οι γαύροι, πηγαίνουμε στο γήπεδο και ενισχύουμε την ομάδα, ανεξαρτήτως αντιπάλου… Το ποιος είναι αντίπαλος μας, απλά, καθορίζει την ένταση και τον τρόπο με τον οποίο αυτό γίνεται… Δεν αρμόζει σε γαύρο να πηγαίνει στο σύνδεσμο και την στιγμή διατίθενται εισιτήρια για τέσσερα ματς του Θρύλου (Μακάμπι, βάζελος, Εργοτέλης, Τσέλσι) εκείνος να νοιάζεται μόνο για το εισιτήριο του αγώνα με τους Άγγλους, για παράδειγμα…

            Τι σημαίνουν ΟΛΑ αυτά; Γεμάτο Καραϊσκάκη το Σάββατο και κατάμεστο ΣΕΦ, την Κυριακή, τι άλλο… Ο Εργοτέλης έρχεται «ντοπαρισμένος ψυχολογικά», ειδικά, για αυτό το ματς, (και ο νοών νοείτω) ενώ τα «μαγειρέματα» με την διαιτησία, τελειωμό ΔΕΝ έχουν (θυμίζουμε την πρόσφατη επιστολή Τζίγγερ). Αυτά για όσους νομίζουν ή πιστεύουν ότι ο αγώνας με τον Εργοτέλη, θα είναι εύκολος… Εύκολο μπορούμε να τον κάνουμε εμείς με την παρουσία και την συμμετοχή μας, αλλά και η ομάδα με την σοβαρότητα και την καλή αγωνιστική της κατάσταση-εικόνα.

            Αν ενδιαφερόμαστε πραγματικά (και όχι για το «θέα Αθήναι»), για τον αγώνα της Τρίτης, τότε πρέπει να ενδιαφερόμαστε και για να έχουμε ένα ματς το Σάββατο, χωρίς, προβλήματα και άγχος, αλλά και χωρίς απώλειες βαθμολογικές ή αγωνιστικές. Ή μήπως ΔΕΝ είναι έτσι; Αν κάποιος πιστεύει ότι ΔΕΝ είναι, ας φανταστεί μια «στραβή» με τον Εργοτέλη, και πως θα περιμένει μετά τον αγώνα της Τρίτης και τότε θα αλλάξει γνώμη.

            Ένα-ένα, λοιπόν και σιγά-σιγά, γιατί αφού πάμε για…πολλά, πρέπει να προσέχουμε και για τα…λίγα, γιατί μπορεί να θέλουμε να γίνουμε «κάτι» στην… «πόλη» (Ευρώπη), αλλά πρέπει να παραμείνουμε πρώτοι και στο… «χωριό» (Ελλάδα), παράλληλα και ταυτόχρονα. Έτσι δεν είναι, σύγγαυροι; Επειδή, όμως, αυτό είναι πολύ δύσκολο, πρέπει να είμαστε ρεαλιστές, σοβαροί και μετρημένοι αλλά και ΠΑΝΤΑ άρρωστοι με τον Θρύλο, ανεξαρτήτως αντιπάλου ή διοργάνωσης. «Κάθε πράγμα στον καιρό του», δεν λένε; Ε, ο καιρός της Ευρώπης και της Τσέλσι είναι την Τρίτη. Μέχρι, τότε, είναι ο καιρός του…Εργοτέλη και της βαζέλας. Τόσο απλά…