Φίλαθλος 18/12/2007

            Έτσι, «ΕΝΑ ΚΑΙ ΝΑ…ΚΑΙΕΙ»! Ένα γκολ και στο 83', για να μείνουν οι αεκτζήδες με την…πίκρα, ότι…μπορούσαν, να λένε πως ήταν καλύτεροι (χα,χα) και να αναρωτιούνται τι θα είχε γίνει αν ο Ριβάλντο, (στον οποίο είχαν…επενδύσει όλες τους τις ελπίδες) ευστοχούσε στην κεφαλιά που έπιασε, όντας ολομόναχος μπροστά από τον Νικοπολίδη…

            Πιστεύουμε ότι αυτό το 1-0 και ο τρόπος με τον οποίο ήρθε αυτό (Darkokiller) είναι αρκετά βασανιστικό για τους προχθεσινούς αντιπάλους μας και τους οπαδούς τους… Και αυτό γιατί ασχέτως με το τι δήλωναν, μέσα τους φοβόντουσαν την…συντριβή και όσο περνούσε η ώρα κι αυτή ΔΕΝ ερχόταν «ψηνόντουσαν» πως μπορεί να φύγουν με κάτι καλό από τον Πειραιά και η…μαχαιριά από τον Ντάρκο ήταν, έτσι, πιο…απρόσμενη αλλά και πιο επώδυνη…

            Η…συντριβή, βέβαια, θα μπορούσε να είχε γίνει αν ο Γκαλέτι σκόραρε στα 15 πρώτα δευτερόλεπτα του ματς ή αν δεν τραυματιζόταν ο υπερπολύτιμος για τον Θρύλο, Λεντέσμα, αφού από την αποχώρηση του και μετά, η πτώση και η προβληματική λειτουργία της ομάδας μας ήταν στοιχεία, εμφανέστατα.

            Κατά την γνώμη μας, η πραγματική διαφορά ανάμεσα στις δύο ομάδες φάνηκε στα πρώτα 20-25 λεπτά του ματς, όπου ο Θρύλος ήταν ακόμα φρέσκος και ο Λεντέσμα παρέδιδε μαθήματα για το πώς παίζεται η θέση του αμυντικού μέσου στο σύγχρονο ποδόσφαιρο.

            Το σπουδαιότερο, για τον ΟΣΦΠ, είναι ότι όπως και να 'χει, αποκαταστάθηκε η τάξη στον βαθμολογικό πίνακα, με τον Θρύλο πρώτο σε αυτήν… Μπορεί, ο κόσμος να φώναξε «να 'τοι, να 'τοι οι πρωταθλητές» στο τέλος, αλλά για εμάς όχι απλά ΔΕΝ έχει τελειώσει τίποτα, αλλά αντιθέτως τώρα είναι πως χρειάζεται ιδιαίτερη και μεγαλύτερη προσοχή, αρχής γενομένης από τον δυσκολότατο ματς της Κυριακής με την Λάρισα στο Αλκαζάρ.

            Τώρα, που όλα φαίνονται πως πάνε καλά, τώρα που ο ΟΣΦΠ μοιάζει να είναι «καβάλα στο άλογο» (μετά τις δύο μεγάλες επιτυχίες μέσα σε λίγες ημέρες), πρέπει, να είμαστε ακόμα πιο ΣΟΒΑΡΟΙ, συνετοί και προσεκτικοί, τώρα είναι που η ομάδα χρειάζεται ακόμα περισσότερη δουλειά αλλά και ΕΝΙΣΧΥΣΗ.

            Θριαμβολογίες είτε πρόκειται για την Ευρώπη («θα πάμε τελικό» κ.λ.π.) είτε για την Ελλάδα («από τώρα πρωταθλητές» κ.α.) ΔΕΝ χωρούν, αφού μόνο κακό σύμβουλο μπορεί να αποτελέσουν… Πετύχαμε έναν στόχο (πρόκριση στους «16» του Champions League) και βρισκόμαστε στον σωστό δρόμο για την επίτευξη ενός άλλου (πρωτάθλημα). Ας το δούμε, έτσι απλά και έχουμε καιρό για πανηγύρια, θριαμβολογίες, πειράγματα στους άλλους, κ.τ.λ.

            Μην ξεχνάμε, ότι και πάλι, (λόγω του τραυματισμού του Λεντέσμα), φάνηκε, πως η ομάδα έχει 14, περίπου, παίκτες που είναι έτοιμοι για την ενδεκάδα του Θρύλου, οι οποίοι μπορεί να μειωθούν στους 11-12, όταν υπάρχουν τραυματισμοί, κάρτες κ.τ.λ. Όπως επίσης, πρέπει να στεκόμαστε στην δυσκολία που αντιμετωπίζει η ομάδα απέναντι σε κλειστές άμυνες. Αυτά για να…προσγειωνόμαστε, λιγάκι.

            Και πάμε λίγο στους…άλλους. Όσον αφορά τον Ριβάλντο, ο Βραζιλιάνος ΔΕΝ καθυβρίστηκε «εν χορώ» σε ΚΑΝΕΝΑ σημείο του αγώνα… Όσοι απορούν για τα γιουχαϊσματα, απλά, ΔΕΝ θα γνωρίζουν, ότι ο κόσμος του Ολυμπιακού μπροστά στην ομάδα του ΔΕΝ βάζει ΚΑΝΕΝΑΝ και ΤΙΠΟΤΑ! Εκτός κι αν πιστεύει κάποιος πως θα ήταν προς όφελος του Θρύλου, να αποθεωθεί ο καλύτερος παίκτης του αντιπάλου…

            Και πάλι, όμως, αν ο Ρίμπο ΔΕΝ είχε γυρίσει την πλάτη του στον κόσμο του ΟΣΦΠ, κατά την περσινή φιέστα, όπου έλαμψε διά της απουσίας του (ο κόσμος ΔΕΝ έφταιγε σε τίποτα) ή αν ΔΕΝ έκανε τόσες δηλώσεις για…εκδίκηση κ.τ.λ., ένα χειροκροτηματάκι θα το έπαιρνε. Όπως μπορεί να άκουγε και το όνομα του, αν το ματς τελείωνε με άλλο τρόπο και όχι με ψευτοτσαμπουκάδες… Όπως και να 'χει, ο κόσμος του Θρύλου και αναγνωρίζει την τεράστια και αναμφισβήτητη αξία του και του έχει στην καρδιά του…

            Ο Ζήκος, από την άλλη, θα πρέπει να αναρωτηθεί γιατί ο ίδιος, οι συμπαίκτες του, αλλά και οι άλλες ομάδες μπαίνουν…χεσμένες στο Καραϊσκάκη. Μήπως η απάντηση στην απορία του είναι ότι το Καραϊσκάκη, είναι πραγματική (και καυτή) έδρα. Μόνο…ΑΣΤΟΧΕΣ, μπορεί να χαρακτηριστούν οι δηλώσεις του πάντως… Όπως…γελοία, μπορούν να χαρακτηριστούν τα καμώματα του Φερέρ. Η δική μας απάντηση και απορία ταυτόχρονα είναι: «πόσο πονάει, τελικά, όταν ο Θρύλος…νικάει»; Μάλλον, πολύ…ΔΕΝ πειράζει, περαστικά…

ΜΠΑΣΚΕΤ

Ενημερώνουμε πως αύριο Τετάρτη, ο Θρύλος υποδέχεται, στο ΣΕΦ, την Ολύμπια Λιουμπλιάνας, και τα εισιτήρια του αγώνα, βρίσκονται από…εχθές, κιόλας, σε ΟΛΟΥΣ τους συνδέσμους της Θύρας 7.