Φίλαθλος 14/12/2007

         Είναι κομματάκι δύσκολο, να μην θριαμβολογήσεις, ύστερα από ένα αναμφισβήτητο θρίαμβο, ενώ δεν είναι εύκολο να κουμαντάρεις τον ενθουσιασμό και την χαρά σου, όταν έχει πετύχει κάτι που το θέλεις πολύ και το κυνηγάς εδώ και χρόνια…

            Εμάς, όμως, μας αρέσουν τα…δύσκολα και γι' αυτό θα προσπαθήσουμε να είμαστε προσγειωμένοι και να σταθούμε σε γεγονότα και σε…ουσιαστικά θέματα.

            Είναι γεγονός, λοιπόν, ότι ο Θρύλος πήρε όχι μια απλή πρόκριση, αλλά, αντιθέτως, μια ΠΑΝΑΞΙΑ, ΔΙΚΑΙΗ και… «μαγκιόρικη» πρόκριση, συγκεντρώνοντας 11 βαθμούς (και όχι…7 βαθμούς, ας πούμε), κάνοντας δύο διπλά στα 3 εκτός έδρας παιχνίδια του και τελειώνοντας τον όμιλο με μια μόλις ήττα κι εκείνη από την Ρεάλ στο Μπερναμπέου (και εκεί με μια αξέχαστη απόδοση, η οποία έκανε τον ΟΣΦΠ να μοιάζει νικητής στα μάτια των οπαδών του και όχι μόνο…).

            Παραλλήλως προς αυτά, η πρόκριση του Ολυμπιακού ήρθε χωρίς εύνοια της διαιτησίας, απλά, αλλά με…κόντρα διαιτησία. Μην ξεχνάμε ότι η Λάτσιο πέτυχε δύο γκολ στα μεταξύ μας παιχνίδια από τα οποία δεν έπρεπε να μετρήσει ΚΑΝΕΝΑ, αφού το ένα ήταν οφ-σάιντ (αυτό στο Καραϊσκάκη) και στο δεύτερο η μπάλα είχε βγει, πρώτα, ένα μέτρο άουτ… Όσον αφορά τα υπόλοιπα ματς, ψάχνουμε να βρούμε ένα υπέρ μας σφύριγμα (σε μια αμφισβητούμενη φάση, βρε αδερφέ) και δεν μπορούμε… Αν βρει κάποιος, ας μας το πει…

            Επίσης κανείς δεν μπορεί να αμφισβητήσει ότι ο Θρύλος προκρίθηκε, παίζοντας καλό και σύγχρονο ποδόσφαιρο σε όλα, σχεδόν, τα παιχνίδια που έδωσε για την φάση των ομίλων… Χωρίς ταμπουρώματα, κόμπλεξ, φοβίες κ.τ.λ., ο Θρύλος κατάφερε από το να ικανοποιήσει μέχρι να εντυπωσιάσει με τις εμφανίσεις και την γενικότερη εικόνα του ως ομάδα…

            Όλα τα παραπάνω, μας κάνουν διπλά χαρούμενους, γιατί ο ΣΤΟΧΟΣ, όχι απλά ΕΠΙΤΕΥΧΘΕΙ, αλλά ο στόχος επιτευχθεί με τρόπο ο οποίος αρμόζει στον Ολυμπιακό, ο κόσμος του Θρύλου γουστάρει και οι αλλόθρησκοι μόνο να αναγνωρίσουν (έστω μέσα τους) μπορούν. Κι αυτό να ξέρετε είναι πολύ, μα πολύ, σημαντικό.

            Μπράβο, λοιπόν, στους παίκτες που επέδειξαν σοβαρότητα, θέληση συνδυασμένα με ικανότητα και αγωνιστικότητα, ώστε να πετύχουμε τον στόχο… Μπράβο και στον προπονητή, ο οποίος ασφαλώς και έχει μεγάλο μερίδιο στην επιτυχία αυτή… Εδώ και χρόνια φωνάζουμε και γράφουμε, ότι από ένα επίπεδο και μετά δεν υπάρχουν καλοί και κακοί προπονητές, αλλά ΚΑΤΑΛΛΗΛΟΙ άνθρωποι, για τις κατάλληλες θέσεις, στην ΚΑΤΑΛΛΗΛΗ στιγμή. Κι όποιος κατάλαβε, κατάλαβε… Μπράβο, όμως και στον ΠΥΡΙΝΟ ΚΟΣΜΟ του Θρύλου, ο οποίος ΠΙΣΤΕΨΕ, ΑΚΟΛΟΥΘΗΣΕ, ΦΩΝΑΞΕ, ΤΡΑΓΟΥΔΗΣΕ, ΕΝΙΣΧΥΣΕ και ΣΥΜΜΕΤΕΙΧΕ, ουσιαστικά και έμπρακτα (όπως πάντα).

            Αν αναλογιστούμε ότι μετά την κλήρωση, πρώτος στόχος ήταν η τρίτη θέση που οδηγεί στο…UEFA, αντιλαμβανόμαστε το μέγεθος της επιτυχίας και την σπουδαιότητα του στόχου που πετύχαμε… Από την άλλη, είμαστε γαύροι, είμαστε «άρρωστοι» και πιστεύουμε πως ο Θρύλος, ΔΕΝ έχει ταβάνι ή όρια και ότι ποτέ μια καλή προσπάθεια δεν πρέπει να σταματά…Ακόμα και όταν ένας στόχος έχει επιτευχθεί…

            Γιατί, μπορεί… «ΕΕΕ, ΟΟΟ, ΕΤΣΙ ΟΝΕΙΡΕΥΟΜΑΣΤΕ ΤΟΝ ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ» (υγιή, για αρχή, δηλαδή) αλλά τα όνειρα μας για τον Θρύλο, δεν σταματούν εδώ… Ούτε σ' αυτή την πρόκριση, ούτε στην εφετινή σαιζόν. Κι ο νοών νοείτω…

            Και μιας και αναφερθήκαμε σε…στόχους, δεν πρέπει να ξεχνάμε και τον…άλλο στόχο, το ΝΤΑΜΠΛ, δηλαδή, το οποίο για να έρθει πρέπει, για αρχή να κερδίσουμε την Κυριακή την αεκ και μετά και τα παιχνίδια της χθεσινής κλήρωσης, να νικήσουμε και τους βαζέλες στις 9/12, στον νοκ-άουτ αγώνα κυπέλλου (Χριστουγεννιάτικο δώρο;), ο οποίος, επίσης, θα γίνει στο Καραϊσκάκη…

            ΞΕΧΝΑΜΕ, λοιπόν, τας…Ευρώπας, και πέφτουμε με τα μούτρα, ομάδα και κόσμος (η διοίκηση μπορεί να…προετοιμάζεται για τη χειμερινή μεταγραφική περίοδο) στις εν Ελλάδι υποχρεώσεις μας. Και θα το κάνουμε αυτό με ιδιαίτερη χαρά… Η χρονική στιγμή και οι «πρώτοι» αντίπαλοι που προαναφέραμε, αρκούν για να εξηγήσουν το γιατί, πιστεύουμε…

            Ο αγώνας της Κυριακής με την αεκ, είναι ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΟΣ, ΚΡΙΣΙΜΟΤΑΤΟΣ και κατά συνέπεια η ΝΙΚΗ είναι μονόδρομος και πρέπει να έρθει ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ… Πιστεύουμε πως αν ο Θρύλος, πάει με κεκτημένη ταχύτητα από τον θρίαμβο της Τρίτης, η άεκ δεν έχει ιδιαίτερη τύχη. Προσοχή όμως! Αυτό μπορεί να αποτελέσει και…παγίδα, αν μείνουμε ΟΛΟΙ στο ερυθρόλευκο στρατόπεδο, στις…δάφνες μας και ΔΕΝ αντιμετωπίσουμε τον αγώνα, όπως του αρμόζει… Με ΣΟΒΑΡΟΤΗΤΑ, ΘΕΛΗΣΗ και ΠΑΘΟΣ, δηλαδή… Ισορροπία, λοιπόν, πιστεύουμε πως απαιτείται, τόσο στον ψυχολογικό όσο και στον καθαρά αγωνιστικό (κούραση, δυνάμεις κ.τ.λ.) τομέα κι αν ο Θρύλος εμφανιστεί όπως πρέπει  θα έρθει το επιθυμητό αποτέλεσμα και σ' αυτό το ματς…

            Αυτό που θέλουμε, επίσης, είναι όσο το δυνατόν περισσότερες δηλώσεις και προκλήσεις από το στρατόπεδο της αεκ… Γιατί; Για δικούς μας, ευνόητους λόγους, φυσικά…

            ΥΓ1: Όσον αφορά τον Ριβάλντο και την αντιμετώπιση που θα έχει από τον κόσμο του Θρύλου, είναι δεδομένο, ότι ο κόσμος του ΟΣΦΠ, ξέρει να αναγνωρίζει τις αξίες… Πάνω απ' όλα, όμως, είναι ο Θρύλος, η σπουδαιότητα του αγώνα καθώς και ο αντίπαλος. Ένα ζεστό χειροκρότημα ή η ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ, θα ήταν το καλύτερο, πιστεύουμε. Τώρα τι από δύο θα γίνει; Ας πράξει ο καθένας κατά συνείδηση…

            ΥΓ2: Στο ποδόσφαιρο, μάλλον, «πήραμε φόρα», με τα…διπλά. Στο μπασκετάκι, όμως, διπλό στην Euroleague, δεν έχουμε κάνει, κι αυτό δεν επιτρέπεται, πιστεύουμε… Μήπως πρέπει να επανεξεταστούν κάποια θεματάκια στο τμήμα;