Φίλαθλος 26/10/2007

           «Κρατάμε τους…τρεις βαθμούς και ξεχνάμε την…εμφάνιση», λένε συνήθως οι παίκτες και οι προπονητές… Ε, εμείς «ΚΡΑΤΑΜΕ ΤΗΝ ΕΜΦΑΝΙΣΗ και ξεχνάμε τους βαθμούς, που χάθηκαν», όσον αφορά το προχθεσινό ματς του Θρύλου στο Μπερναμπέου… Στα…«φρύδια» μας, οι τρεις βαθμοί, όταν ο Θρύλος μας, μας κάνει να αισθανόμαστε τόσο… ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΙ!

            Γιατί αυτό αισθανθήκαμε, ΟΛΟΙ, οι γαύροι, ανεξαιρέτως, μόλις τελείωσε αυτό το ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΤΙΚΟ, στην κυριολεξία, παιχνίδι, ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ! Περηφάνια, γι’ αυτή την ομάδα, η οποία παρόλο που βρέθηκε να χάνει τόσο νωρίς μέσα στον ΝΑΟ του ποδοσφαίρου, κατάφερε να ισοφαρίσει μέσα σε τρία λεπτά…ΠΕΡΗΦΑΝΙΑ γι’ αυτή την ομάδα, η οποία παρότι έπαιζε με 10 παίκτες για 82’, περίπου, λεπτά, κατάφερε να προηγηθεί, να κοιτάξει κατάματα την μεγάλη Ρεάλ και ν’ αναγκάσει ολόκληρη την ποδοσφαιρική Ευρώπη, να χειροκροτήσει, να αναγνωρίσει και να σεβαστεί, τον ΟΣΦΠ και το μοναδικό λαό του…

            Πως αλλιώς να αισθανθούμε, όταν βλέπουμε την ομάδα που λατρεύουμε, να αγωνίζεται με τέτοιο ΠΑΘΟΣ, τέτοια ΘΕΛΗΣΗ, ΨΥΧΗ και ΠΙΣΤΗ, να παίζει με απαράμιλλο ΤΣΑΜΠΟΥΚΑ και ΘΡΑΣΟΣ, αποδίδοντας παράλληλα ΣΥΓΧΡΟΝΟ, ΕΠΙΘΕΤΙΚΟ και ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΚΟ (όσο επιτρεπόταν από τις συνθήκες, φυσικά) ποδόσφαιρο, σε ολόκληρη τη διάρκεια του αγώνα, μάλιστα…

            Αναμφίβολα, πρόκειται για μια από τις καλύτερες εμφανίσεις στην ιστορία του ΟΣΦΠ… Και αναμφισβήτητα ο κόσμος του Θρύλου είναι χαρούμενος, παρά το αποτέλεσμα… Ορισμένοι, μάλιστα, υποστηρίζουν πως είναι περισσότερο χαρούμενοι ή αισιόδοξοι, από ότι ήταν μετά το θρίαμβο της Βρέμης… Κι αυτό όχι μόνο, γιατί μια εμφάνιση σαν της Τετάρτης κόντρα στην «βασίλισσα της Ευρώπης», θεωρείται καλύτερη και πιο βαρύνουσας σημασίας από εκείνη της Βρέμης, αλλά, κυρίως, γιατί ο Θρύλος απέδειξε την Τετάρτη, πως η νίκη με την Βέρντερ, μόνο τυχαία ΔΕΝ ήταν, ότι ΔΕΝ πρόκειται για «φωτοβολίδα» ή για «σύμπτωση», αλλά για κάτι άλλο, πολύ σημαντικότερο και σπουδαιότερο…

            Κι αυτό δεν είναι άλλο, από το ότι, (όπως δείχνουν οι εμφανίσεις και τα…γεγονότα) «κάτι καλό γίνεται στον Πειραιά», φέτος… Ο Θρύλος, δεν έπαιξε απλά ΗΡΩΙΚΑ, την Τετάρτη… Παρ’ ότι αγωνιζόταν με 10 παίκτες, ΔΕΝ κλείστηκε ούτε μετά την ισοφάριση να κρατήσει «ταμπουρωμένος» το 1-1, και ΔΕΝ «ταμπουρώθηκε», ούτε με το 1-2, ακόμα-ακόμα. ο Ολυμπιακός, έπαιξε μπαλάρα, προχθές, κατεβαίνοντας στο Μπερναμπέου, όχι σαν αντάρτης παίζοντας κλεφτοπόλεμο, αλλά σαν γνήσιος ΜΑΧΗΤΗΣ, σαν αποφασισμένος ΠΟΛΕΜΙΣΤΗΣ, σαν μάγκας Πειραιώτης… Και μας ανάγκασε ο Θρύλος να ζήσουμε τόσο έντονα τον αγώνα, που νομίζαμε ότι αγωνιζόμασταν, κι εμείς, ότι πολεμούσαμε κι εμείς μαζί του… Σκεφτείτε τις αντιδράσεις σας. Κατά την διάρκεια του ματς και θα καταλάβετε, τι θέλουμε να πούμε…

            Κι αν η ομάδα, μας ΣΥΓΚΛΟΝΙΣΕ, οι 4.000 και πλέον, γαύροι, που βρέθηκαν στο Μπερναμπέου, μας έκαναν να ανατριχιάσουμε, κάμποσες φορές, με τις ιαχές και το ασταμάτητο τραγούδι τους, κι ασφαλώς έχουν κι εκείνοι μεγάλο μερίδιο, για την προχθεσινή καταπληκτική και αξέχαστη βραδιά, που όλοι ζήσαμε…

            Στο τελευταίο μας άρθρο, σημειώναμε πως «ο Ολυμπιακός ΔΕΝ έχει να χάσει, παρά μόνο να κερδίσει απ’ αυτόν τον αγώνα…». Κι ο Θρύλος, τελικά, κέρδισε πολλά, πάρα πολλά, από αυτό το αξέχαστο ματς… Κι όχι μόνο γιατί ο ΟΣΦΠ έφυγε ως ΝΙΚΗΤΗΣ, από το Μπερναμπέου, παρά το αποτέλεσμα… Αλλά, κυρίως, γιατί όλοι, πλέον, στο ερυθρόλευκο στρατόπεδο, από τους φροντιστές μέχρι την διοίκηση και από τον προπονητή μέχρι τον κόσμο, αισθανόμαστε, ότι ο ΟΣΦΠ, αλλάζει επίπεδο (αγωνιστικό, ψυχολογικό, πρεστίζ κτλ) και έρχεται πιο κοντά στο Ολυμπιακό, που ΟΛΟΙ οι οπαδοί του, ονειρευόμαστε. Αρκεί, φυσικά, να γίνει σωστή διαχείριση αυτής της εμφάνισης, όπως συνέβη και μετά τον θρίαμβο της Βρέμης…

ΥΓ1: Αν αγωνιζόμασταν, κανονικά, με 11 παίκτες, δηλαδή, τι θα γινόταν, αλήθεια;

ΥΓ2: Μα να σφυράνε οι οπαδοί της Ρεάλ, στο 90φεύγα να λήξει το ματς; Α, πα, πα, πα…

ΥΓ3: Εμείς το κόμπλεξ (της Ευρώπης) το διώξαμε. Εκείνοι που στέκονται στα 4 γκολ, ΔΕΝ θα το διώξουν, ΠΟΤΕ, δυστυχώς…