Φίλαθλος 25/09/2007

          Μεγάλη ικανοποίηση, επικρατεί στις τάξεις του ερυθρόλευκου κόσμου, μετά το Κυριακάτικο ματς με τον ΟΦΗ… Και ΔΕΝ είναι μόνο τα έξι γκολ αυτά καθ’ αυτά που «ευθύνονται», γι’ αυτή την ψυχολογική ανάταση, αλλά το ότι είδαμε, αδέρφια, ωραία μπαλίτσα, μετά από πολύ καιρό… Τουλάχιστον 3 χρόνια είχε ο Θρύλος να προσφέρει, τόσο καταιγιστικό και θεαματικό ποδόσφαιρο, το οποίο χαρακτηριζόταν από ΠΑΘΟΣ, ΕΝΤΑΣΗ, αλλά και…ΙΚΑΝΟΤΗΤΕΣ, βεβαίως-βεβαίως…

            Αν θέλαμε να εκφράσουμε με μια λέξη, τους λόγους που φύγαμε ευχαριστημένοι και γεμάτοι από το γήπεδο, θα χρησιμοποιούσαμε τη λέξη…ΥΓΕΙΑ! Υγεία, η οποία φαινόταν σε όλες τις εκδηλώσεις της ομάδας, απ’ τις συνεργασίες μεταξύ των παικτών μέχρι τους πανηγυρισμούς των γκολ.

            Πολλοί ψάχνουν να βρουν τα αίτια της μεταμόρφωσης του Θρύλου, από Τρίτη σε Κυριακή. Σαφώς και παίζει ρόλο ο εκάστοτε αντίπαλος και η σπουδαιότητα του κάθε αγώνα, κανείς ΔΕΝ αντιλέγει… Εκτός αυτού, όμως, θεωρούμε πως η επιστροφή του ΟΣΦΠ σε βασικές αρχές της αγωνιστικής φιλοσοφίας και νοοτροπίας του συλλόγου, αποτέλεσαν την βάση γι’ αυτό το θεαματικό και με πολλά γκολ, αγωνιστικό προφίλ της ομάδας.

            Με πίεση από το…πρώτο λεπτό, με όσο το δυνατόν γρηγορότερο γκολ, με κατά κύματα επιθέσεις, που πνίγουν, κουράζουν και αποδιοργανώνουν τον αντίπαλο και με παίκτες που ΔΕΝ σταματάνε, αλλά προσπαθούν μέχρι τέλους, για το καλύτερο… Με αυτά και με τον ΚΟΣΜΟ να ενισχύει σχεδόν ασταμάτητα τις προσπάθειες της ομάδας, η εικόνα αλλά και η αίσθηση που έχει το Καραϊσκάκη είναι (περίπου) ίδια μ’ εκείνη που ΟΛΟΙ οι γαύροι μεγάλωσαν και γαλουχήθηκαν… Απλά πράγματα, δηλαδή, για όσους ξέρουν πραγματικά και ουσιαστικά τι εστί ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ.

            Αφού, σημειωθούν και κρατηθούν τα θετικά από το συγκεκριμένο ματς, ο αγώνας αυτός πρέπει να ξεχαστεί όσο το δυνατόν γρηγορότερα, αφού ακολουθούν οι «έξοδοι» σε Χαριλάου και Βρέμη… Αυτό που πρέπει ν’ αποφύγουμε εμείς αλλά κυρίως ο προπονητής είναι ο διαχωρισμός που φαίνεται πως γίνεται σε κάποιες εφημερίδες, σχετικά με τον «Ολυμπιακό της Ελλάδας» και για τον «Ολυμπιακό της Ευρώπης…».

            Και για να ΜΗΝ μπαίνουμε σε αναλύσεις, μιας και ΔΕΝ είμαστε προπονητές, αυτό που απαιτείται, για να ΜΗΝ έχουμε φαινόμενα «Ντόκτορ Τζέκυλ και Μίστερ Χάιντ» είναι η…ΙΣΟΡΡΟΠΙΑ! Ισορροπία των απαιτήσεων αλλά και των διαθέσεων, ισορροπία ανάμεσα σ’ αυτά που μπορεί να κάνει ο ΘΡΥΛΟΣ στην Ελλάδα και σ’ εκείνα που μπορεί να πετύχει η ομάδα στην Ευρώπη. Ισορροπία και σωστή διαχείριση του υπάρχοντος υλικού, που είναι το αξιολογότερο των τελευταίων ετών, κατά γενική ομολογία…

            Όσο για κάποιους δημοσιογράφους, οι οποίοι ΕΝΤΕΧΝΑ διαιωνίζουν μια κατάσταση μεταξύ προπονητή, τεχνικού διευθυντή (και των λοιπών) έχουμε να πούμε πως πρέπει επιτέλους ο ΘΡΥΛΟΣ να βγάλει μια εικόνα ενότητας και σύμπνοιας, προς τα έξω, τουλάχιστον… Τους «έγκριτους» και τους «αντικειμενικούς», τους τρώμε στην μάπα, εδώ και χρόνια, έτσι δεν είναι αδέρφια; Αφού τους ξέρουμε, οι αρμόδιοι και οι υπεύθυνοι της ομάδας μας, ας ΜΗΝ δίνουν αφορμές για τέτοια φαινόμενα, τα οποία μόνο κακό κάνουν στον ΟΣΦΠ και τον κόσμο του.

            Και πάμε σ’ άλλα θεματάκια, αδέρφια, όπως αυτά της ΚΕΡΚΙΔΑΣ και της ΣΥΝΘΗΜΑΤΟΛΟΓΙΑΣ… Όσον αφορά την κερκίδα, λοιπόν, όσοι βρέθηκαν στα 2 τελευταία ματς, (με Ερ. Αστέρα και ΟΦΗ) θα διαπίστωσαν πως γίνεται μια νέα προσπάθεια, η οποία έχει σκοπό την καλυτέρευση της κερκίδας και κατά (άμεση) συνέπεια την πιο ουσιαστική ενίσχυση του Ολυμπιακού μας, αφού αυτός είναι ο πρωταρχικός ρόλος-σκοπός μιας κερκίδας, πιστεύουμε…

            Η οργάνωση του πετάλου μας, ξεκινάει από το κάγκελο που βρίσκεται στο κέντρο και το οποίο ενώνει τις θύρες 4-5-6-7. από ‘κει ξεκινούν, πλέον, τα συνθήματα, από ‘κει δίνεται ο παλμός και ο ρυθμός της ερυθρόλευκης κερκίδας, έτσι ώστε οι χιλιάδες φωνές να γίνονται ΜΙΑ ΦΩΝΗ και η συμμετοχή μας στην εξέλιξη του αγώνα να είναι καλύτερη και ουσιαστικότερη, αλλά και γιατί έτσι πρέπει να είναι κι αυτό συμβαίνει σε όλες τις οργανωμένες κερκίδες του κόσμου, σε τελική ανάλυση. Θεωρούμε πως έχει γίνει καλή αρχή, αλλά ασφαλώς μπορούμε πολλά περισσότερα και σαφώς καλύτερα πράγματα… Αρκεί να υπάρχει κατανόηση και συμμετοχή από ΟΛΟΥΣ (και το εννοούμε αυτό) όσους βρίσκονται στο θρυλικό πέταλο της Θύρας 7.

            Για παράδειγμα (και πάμε στην συνθηματολογία) δεν έχει κανένα απολύτως νόημα το να επαναλαμβανόμαστε τόσο πολύ, για θέματα τα οποία (προς το παρόν, τουλάχιστον) είναι ΑΝΟΥΣΙΑ, ΑΚΥΡΑ και ΑΝΕΠΙΚΑΙΡΑ…

            Χωρίς να το θέλουμε, έχουμε κάνει το θέμα του Κυριάκου, πρώτο ζήτημα, αναφέροντας τ’ όνομα του με μεγαλύτερη συχνότητα απ’ ότι τα ονόματα των δικών μας παικτών, συντηρώντας ένα θέμα και μια κατάσταση, που όχι μόνο ΔΕΝ είναι του παρόντος (Σεπτέμβρη έχουμε ακόμα, μάγκες) και η οποία μόνο κακό μας κάνει, αφού οι πολέμιοι και οι εχθροί μας κάτι τέτοια περιμένουν για να μας μπλέξουν και να φέρουν ανακατωσούρα στο ερυθρόλευκο στρατόπεδο.

            Και το μεγαλύτερο δίκιο του κόσμου να έχεις, όταν επαναλαμβάνεσαι ΣΥΝΕΧΩΣ θα το χάσεις κάποια στιγμή… Οι μάγκες ΔΕΝ μιλάνε πολλές φορές… Οι μάγκες λένε ότι έχουν να πούνε μια-δυο φορές και μετά, αν χρειαστεί, πράττουν… Ή «το πολύ το κύριε ελέησον, το βαριέται κι ο παπάς», αν προτιμάτε…

            Αφού ορισμένοι δεν βλέπουν την παγίδα, αφού δεν κατανοούν τα αυτονόητα (ότι δηλαδή, για ότι λέμε εμείς, κάποιοι λένε ή κάνουν τα αντίθετα) ας καταλάβουν, τουλάχιστον, ότι πολλές φορές το καλύτερο είναι να μιλάς όταν πρέπει, όταν αυτό που θα πεις θα έχει αξία, αντίκρισμα και αποτέλεσμα.

            Όπως, επίσης, είναι ανάγκη να γίνει συνείδηση σε όλους μας πως αυτή τη στιγμή οι ΠΡΟΤΕΡΑΙΟΤΗΤΕΣ μας, είναι άλλες, πολύ πιο σημαντικές και ουσιαστικές από το να ασχολούμαστε με τα…φρύδια μας! Τόσο η ομάδα, όσο και εμείς σαν οπαδοί, κάνουμε ένα καινούργιο ξεκίνημα, μια νέα προσπάθεια που μόνο εύκολα δεν είναι και γι’ αυτό απαιτούν την κατανόηση και την συμμετοχή ΟΛΩΝ ΜΑΣ! Απλά πράγματα είναι, ρε μάγκες, όχι μαθηματικά…