Φίλαθλος 18/09/2007

          Κάτι οι εκλογές, κάτι το ευρωμπάσκετ και κάτι (κυρίως αυτό) το ότι ο αγώνας θα γίνει κεκλεισμένων των θυρών (δυστυχώς) κοντεύαμε να ξεχάσουμε ότι σήμερα, ο ΘΡΥΛΟΣ δίνει το πρώτο του ματς για το Champions League με την Λάτσιο. Πιστεύουμε πως αυτό ΔΕΝ συνέβη, σε καμιά περίπτωση και με την ομάδα, η οποία πρέπει να παρουσιαστεί όσο το δυνατόν πιο έτοιμη για τον σημερινό κρισιμότατο και σημαντικότατο αγώνα με τους Ιταλούς…

            Μακάρι, αυτή η απουσία από την επικαιρότητα του συγκεκριμένου αγώνα, να λειτούργησε θετικά για τον προπονητή και για την ομάδα μας, αφού η πίεση αντικειμενικά ήταν λιγότερη, απ’ ότι είναι συνήθως τέτοια εποχή, στις πρεμιέρες του Champions League και εβδομάδες πριν ο διαιτητής σφυρίξει την σέντρα, για την έναρξη της κορυφαίας διασυλλογικής οργάνωσης.

            Πολύ δουλειά, με αυτοσυγκέντρωση, σοβαρότητα και καθαρό μυαλό… Έτσι ελπίζουμε πως έχει γίνει η προετοιμασία του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ μας αυτές τις ημέρες, αφού αυτά τα στοιχεία είναι απαραίτητα και αναγκαία για κάθε ομάδα που θέλει να κάνει κάτι αξιοπρεπές ή καλό σ’ αυτόν τον τόσο δύσκολο θεσμό. Απ’ ότι λένε τα ρεπορτάζ θα παίξει και ο Γκαλέτι και κατά συνέπεια ο προπονητής θα έχει όλα τα όπλα στη διάθεσή του.

            Από ‘κει, λοιπόν, που τα ΜΜΕ είχαν (φυσιολογικά) ρίξει σε δεύτερη μοίρα τον συγκεκριμένο αγώνα, εχθές όχι απλά τον θυμήθηκαν, αλλά περνάνε προς τον κόσμο, με τα λεγόμενα τους, μια εικόνα της Λάτσιο η οποία μάλλον ΔΕΝ ανταποκρίνεται στην πραγματικότητα… «Αδυναμίες η Λάτσιο», «Χτυπιέται η Λάτσιο», «προβληματικοί οι Ιταλοί» και άλλα…

            Ασφαλώς και η Λάτσιο ΔΕΝ είναι κανένα αχτύπητο μεγαθήριο, κάποιος τεράστιος ευρωπαϊκός σύλλογος ή ένα ανίκητο σύνολο… Κι ασφαλώς θα έχει κάποιες αδυναμίες, προβλήματα κ.τ.λ. Αυτό, όμως ΔΕΝ σημαίνει ότι είναι καμιά εύκολη ομαδούλα, που την έχουμε του χεριού μας και θα την κερδίσουμε όπως και να ‘χει… Πρόκειται για μια κλασσική ιταλική ομάδα, που είναι σκληροτράχηλη, δουλεμένη, η οποία παλεύει τα ματς, μέχρι τέλους, και η οποία θα πουλήσει πολύ ακριβά το τομάρι της…

            Ακόμα κι αν οι αναλύσεις των «ειδικών» ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, αυτό ΔΕΝ πρέπει να επηρεάσει καθόλου, μα καθόλου, τους παίκτες και τον προπονητή, κατά πρώτο λόγο, αλλά και τον κόσμο, κατά δεύτερο…

            Το σενάριο σύμφωνα με  το οποίο: «παρουσιάζουμε τον αντίπαλο του ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΥ ως ομαδούλα και έτσι είμαστε καλλυμένοι, αφού αν κερδίσει ο ΟΣΦΠ, θα έχει κερδίσει μια μέτρια ομάδα, οπότε ΔΕΝ έγινε και τίποτα, ενώ αν χάσει ή φέρει ισοπαλία ο ΘΡΥΛΟΣ, θα μπορούμε να κράξουμε, αφού ΔΕΝ επιτρέπεται ολόκληρος ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ να χάνει από μια τέτοια ομάδα», το ξέρουμε, πλέον και πρέπει να αδιαφορήσουμε, γι’ αυτό.

            «Το δις (και τρις) εξαμαρτείν ουκ ανδρός σοφού», έλεγαν οι αρχαίοι ημών πρόγονοι και επιτέλους πρέπει τα παθήματα να μας γίνονται μαθήματα… Μια δεκαετία κλείνουμε σ’ αυτήν την διοργάνωση, ας διδαχτούμε κάτι, λοιπόν… Και το πρώτο πράγμα που έπρεπε να έχουμε μάθει είναι ότι στο Champions League, ΔΕΝ υπάρχουν εύκολοι και δύσκολοι αντίπαλοι, εύκολα ή δύσκολα ματς.

            Στο Champions League, κοιτάς τα παιχνίδια ένα προς ένα, ενώ το κυριότερο είναι (όπως έχει αποδειχθεί) να ΜΗΝ χάνεις και να εκμεταλλεύεσαι με τον καλύτερο και ωφελιμότερο τρόπο, τον παράγοντα έδρα… Στον δυσκολότερο των θεσμών, ΔΕΝ υπάρχουν «βατοί ή άβατοι» όμιλοι, αλλά προγραμματισμός, ορθολογισμός, δουλειά, πλάνο, δίψα αλλά και ικανότητες – ταλέντο για διάκριση, ενώ οι εικασίες και η «σιγουριά», ΔΕΝ χωρούν, για κανέναν λόγο και σε καμιά περίπτωση…

            Τι σημαίνουν ΟΛΑ ΑΥΤΑ; Ότι αν αντιμετωπίσουμε και την φετινή μας ευρωπαϊκή περιπέτεια, με ίδιους ή παρόμοιους τρόπους-νοοτροπίες, μ’ εκείνους του πρόσφατου παρελθόντος, το πιθανότερο είναι να έχουμε (χτύπα ξύλο) μια από τα ίδια… Αντιθέτως, πρέπει να παρουσιαστούμε, ΟΛΟΙ, ομάδα, κόσμος και διοίκηση (το τρίπτυχο δηλαδή) με μια νοοτροπία αλλά και παρουσία, ενός συλλόγου που ΔΕΝ είναι χθεσινός στον θεσμό αυτό, αλλά «παλιός», που έχει (επιτέλους) αποκτήσει την απαιτούμενη εμπειρία κι όσα θετικά συνοδεύονται απ’ αυτήν.

            Τώρα, βέβαια, μπορεί να πει κάποιος, «πως θα γίνει αυτό, ρε μάγκες, με τόσους καινούργιους και άπειρους από Champions League, παίκτες;». Σωστό, εν μέρει, αλλά θέλουμε να πιστεύουμε πως τα άρρωστα κουσούρια της Ευρώπης, έφυγαν μαζί με την (έμπρακτη) ανανέωση της ομάδας και ο νοών νοείτω… Η νοοτροπία, άλλωστε, καθορίζεται από τους υπεύθυνους (προπονητή, διοίκηση) ως επί το πλείστον και όχι από τους παίκτες, ειδικά αν εκείνοι είναι καινούργιοι, άρα φιλόδοξοι και ορεξάτοι…

            Εάν «η αρχή είναι το ήμισυ του παντός», τότε πρέπει να κερδίσουμε, πάση θυσία, σήμερα, το βράδυ… Εάν «κάθε αρχή είναι δύσκολη», τότε η ομάδα είναι υποχρεωμένη να ξεπεράσει τις δυσκολίες (οι οποίες αναμφίβολα υπάρχουν) και να κάνει μια νίκη, η οποία μπορεί ν’ αποδειχτεί ευεργετική, τόσο για την ομάδα, όσο και για τον κόσμο, σε ΟΛΟΥΣ τους τομείς, αγωνιστικούς και ψυχολογικούς…

            Εμείς ως γνήσιοι οπαδοί το πιστεύουμε… Δυστυχώς, όμως, ΔΕΝ θα είμαστε εκεί για να μεταδώσουμε την πίστη μας και στην ομάδα… Αυτό που έχει σημασία, λοιπόν, είναι το πιστέψει η ίδια η ομάδα και να κάνει ότι απαιτείται, ότι πρέπει για να πάρουμε αυτόν τον αγώνα και να μπορούμε να βλέπουμε την συνέχεια με αισιοδοξία και ακόμα μεγαλύτερη πίστη… Πάμε γερά, λοιπόν… Εμείς έστω και…πνευματικά, ψυχικά ή μεταφυσικά, αν προτιμάτε, θα είμαστε δίπλα τους… Αν όχι δίπλα, κοντά τους, έστω…

            Μετά την Λάτσιο, ακολουθεί το Κυριακάτικο ματς, με το παράρτημα του ΟΦΗ, αδέρφια, και ενημερώνουμε πως εισιτήρια για τον αγώνα, θα βρίσκονται από την Τετάρτη, σε ΟΛΑ τα club της ΘΥΡΑΣ 7… Εκεί που άλλοι οπαδοί παλεύουν με το ηλεκτρονικό εισιτήριο, με κάρτες, τράπεζες και ticket club κ.τ.λ., εμείς θα διαθέτουμε εισιτήρια από τα κύτταρα της ΟΛΥΜΠΙΑΚΗΣ ιδέας, από τους συνδέσμους μας… Και γιατί να ΜΗΝ το κάνουμε, άλλωστε; Ούτε έχουμε να φοβηθούμε τίποτα, αφού είμαστε 100% νομότυποι (άδειες, καταστατικά, κ.τ.λ.), ούτε έχουμε να κρύψουμε κάτι, αφού ΔΕΝ είμαστε ΟΛΑ αυτά που εντέχνως και σκοπίμως μας καταλογίζουν… Εμείς, είμαστε απλά, οι τρελλοί και αιώνια πιστοί οπαδοί του ΘΡΥΛΟΥ, η ασπίδα και το δόρυ του ΟΣΦΠ, εκείνοι που καταθέτουμε ψυχή και φωνή (αλλά και…χρήμα) για την ομάδα που λατρεύουμε, για τον ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ μας. Από Τετάρτη, λοιπόν, στους συνδέσμους, αδέρφια, γιατί τα εισιτήρια ΔΕΝ θ’ αργήσουν (ως συνήθως) να εξαντληθούν…