Φίλαθλος 24/07/2007

            Μακάρι να ισχύει η λαϊκή ρήση, που λέει: «το καλό πράγμα, αργεί να γίνει», στην περίπτωση των φετινών μεταγραφών του ΘΡΥΛΟΥ, αφού βρισκόμαστε μια εβδομάδα πριν «φύγει» και ο Ιούλιος. Σαφώς και θέλουμε να το πιστεύουμε αυτό… Και οι μέχρι τώρα κινήσεις όμως, που έχουν γίνει, ενισχύουν την πίστη μας, αλλά και την αισιοδοξία μας, παράλληλα…

            Όσον αφορά, τώρα, ένα θέμα που απασχολεί τους γαύρους και κυριαρχεί στις «γαυροσυζητήσεις» τις τελευταίες ημέρες, και το οποίο σχετίζεται με το πόσους χαφ θα αποκτήσουμε ακόμα, εμείς θα πούμε πως συμμεριζόμαστε ένα ποδοσφαιρικό ρητό, σύμφωνα με το οποίο: «πες μου τα…χαφ σου να σου πω τι ομάδα έχεις…». Αφήστε που παραδοσιακά ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ διαθέτει στο κέντρο του παιχταράδες, σε όνομα αλλά και σε αξία.

            Κι αν ΔΕΝ κερδίσαμε στο Κυριακάτικο ματς προετοιμασίας, ΔΕΝ σημαίνει τίποτα… Όπως δεν θα σήμαινε κι αν κερδίζαμε, φυσικά… Καλύτερα να χάνουμε σ’ αυτά τα ματς και να κερδίζουμε στα επίσημα, έτσι δεν είναι αδέρφια; Πέρσι, άλλωστε, τέτοια εποχή ρίχναμε 4άρες και 5άρες, αλλά κατά την διάρκεια της σαιζόν, ΜΟΝΟ καλή μπαλίτσα, ωραίο ποδόσφαιρο και πολλά γκολ, ΔΕΝ είδαμε, οπότε…

            Ένα σημείο στο οποίο θα θέλαμε να σταθούμε, σχετικά με τις έως τώρα μεταγραφές, είναι ότι οι παίκτες που έχουν αποκτηθεί, εκτός από το ότι βρίσκονται σε καλή ποδοσφαιρική ηλικία κι εκτός από την αγωνιστική αξία τους (η οποία ΔΕΝ είναι και πολύ αμφισβητήσιμη) διαθέτουν ΔΥΝΑΜΙΚΟ χαρακτήρα, ο οποίος, θεωρητικά, ταιριάζει απόλυτα, με τον χαρακτήρα που έχει ο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟΣ σαν σύλλογος, αλλά και μ’ αυτό που γουστάρει να βλέπει ο κόσμος του ΘΡΥΛΟΥ, από τους παίκτες που φορούν την ΕΡΥΘΡΟΛΕΥΚΗ. Τσαγανό, πάθος, τσαμπουκά, πνεύμα νικητή, δηλαδή…

            Το πιο ευχάριστο γεγονός, πάντως, για εμάς, είναι η διαπίστωση πως η αισιοδοξία, η ανυπομονησία για να δούμε τον νέο ΟΛΥΜΠΙΑΚΟ, η πίστη στην ομάδα και η καλή διάθεση, έχουν επιστρέψει και διαμορφώνουν, αναλόγως, την ψυχολογία του κόσμου του ΘΡΥΛΟΥ. Κι αυτό συμβαίνει, θεωρούμε, γιατί η οσμή της σαπίλας φαίνεται πως έχει χαθεί και μια μυρωδιά υγείας, αρχίζει να κυριαρχεί στην ερυθρόλευκη ατμόσφαιρα.

            Κι αυτό είναι ιδιαιτέρως σημαντικό, αν αναλογιστούμε που βρισκόταν η ψυχολογία και η διάθεση μας πριν από 1-2 μήνες, περίπου. Αρκεί να μην γίνουν λάθη ή παραλείψεις, αρκεί να «μην χυθεί η καρδάρα με το γάλα», τώρα στα τελειώματα. Δυο χαφ (Λεντέσμα και άλλος ένας), ένας αμυντικός ακόμα με βασική προϋπόθεση ότι θα παραμείνει και ο Καστίγιο. Αυτό εννοούμε «τελειώματα». Ας γίνουν αυτά, να δούμε κιόλας ποιοι θα αποκτηθούν για αυτές τις θέσεις και τότε τα ξαναλέμε…

            Εάν ή όταν γίνουν αυτά, όμως, η αισιοδοξία θα χτυπήσει κόκκινο, κυριολεκτικά και μετά η ικανοποιητική κινητικότητα που υπάρχει για τα διαρκείας θα μετατραπεί σε «μάχη» ή «αγώνα δρόμου». Προσοχή, όμως… Άλλο η αισιοδοξία και άλλο ο άκρατος ενθουσιασμός, που μόνο κακό μας έχει κάνει, όπως έχει αποδειχθεί, επανειλλημένως. Οπότε, ψυχραιμία, σύγγαυροι… Ψυχραιμία και υπομονή… «Όποιος έχει καεί στον…χυλό, φυσάει και το γιαούρτι», άλλωστε…